Çocuk Küçük İnsan | Doğan Cüceloğlu

Çocuk Küçük İnsan

Kızım Ayşen şimdi kırk sekiz yaşında, ABD’nin Seattle kentinde yaşıyor. Nisan 2014’te dört günlüğüne onu ziyaret ettim. Bir ara baş başa kaldığımızda benimle bir çocukluk anısını paylaştı.

Baba, sanırım ben henüz altı yaşındaydım; arabayla seyahat ediyorduk, Kardeşim Elif henüz bir yaşında falandı. Çamlık bir bölgede mola verdik; arabadan indik, bir şeyler yedik, su içtik. Ağaçların arasında bir köpek gördüm, bana bakıyordu. Annem ve sen Elif ile ilgileniyordunuz; sanki köpek bana bişey söylemek istiyordu. Köpeğin yanına gittim, beni bir yere götürmek istiyordu sanki, yüzüme öyle dercesine bakıyordu. Onu takip ettim; ve bir süre sonra bir yere vardık, orada sakladığı üç yavrusunu gördüm. Üç yavrusu vardı ve anne köpek bana yardım istercesine bakıyordu; açlardı, benden yardım istiyordu. Sizin yanınıza dönüp yiyecek almak, ona götürmek istedim, ama sen gergindin, seyahat telaşı vardı, bana kızacağınızı düşündüm. Ne yapacağımı bilemedim ve hiç sesimi çıkarmadım. Biliyor musun baba, o anne köpeği ve onun üç yavrusunu hiç unutamadım.

İçim burkuldu; öylece yüzüne bakakaldım. Evet, haklıydı, ben çocuklarının gözüyle olaylara bakan ve değerlendiren bir baba değildim. Çocuklarım konuştuğu zaman susup, onların ‘küçük insan’ olduğunu bilerek, onları ‘adam yerine koyarak’ dediklerini dinleyip değerlendiren bir baba değildim. Zamanla öğrendim, çocukların da birer şahsiyet olduğunu. Ayşen’e sarıldım. Özür diledim. Yıllar önce o gün kaderleriyle baş başa bırakıp ayrıldığımız o aç anne köpek ve üç yavrusu için gözlerimizde yaşlar birbirimize sarıldık.

Doğan Cüceloğlu (08.06.2014)

Doğan Cüceloğlu Resmi Web Sitesi © 2005-2016
YASAL UYARI: Bu site 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na uygun olarak yayın yapmaktadır. Sitemizde yayınlanan her türlü içerik, ilgili sayfamıza link vermek koşulu ile yayınlanabilir. Aksi durumlarda yasal hakkımız saklıdır.